Sixtoys – Sins and Sounds

Eergisteren nog in JH De Choke, vandaag al in mijn CD rek. De nieuwe, en persoonlijk langverwachte, full length van het Herseltse Sixtoys.

Wederom uitgebracht op het uiterst koele Funtime Records en wederom gemastered door Alan Douches.

“Sins and sounds” gaat door waar “Forbidden war” stopt. Van de ene kant trekt Sixtoys dezelfde lijn door, met wederom een stevig, zwaar en volwassen geluid. Van de andere kant gaan ze een hele andere kant uit met meer gedurfde en complexe melodieën, meer gevarieërde structuren en haarscherpe licks. Hierdoor kunnen deze 2 platen perfect langs mekaar bestaan, maar zijn ze toch zonder twijfel van dezelfde hand.

Ik heb ze al eens “de belgische Thrice” genoemd, en daarmee bedoel ik niet dat ze een copy van die band zijn, verre van, maar dat ze durven experimenteren en buiten de veilige betonnen bunkers te treden om hun eigen ding te doen en zonder complexen te evolueren binnen iets wat uiteindelijk een eigen stijl mag genoemd worden.

Mijn verwachtingen voor deze plaat waren heel hoog gespannen, ook al omdat ik niet goed wist waar deze band in kon evolueren. Nieuwsgierigheid speelde hier zeker een rol. Nu mag ik wel zeggen dat deze ongedefinieerde verwachtingen ingelost zijn.

Sins and Sounds is een plaat om trots op te zijn. Stevig, eerlijk en met een vuil randje. Het artwork (getekend door Bart Schoofs) is ook zeker de moeite waard!

Favoriete nummers: “Code name: Vince Black”; “A toast, to the revolution”